* جان و رنج

"" رنج تن دور از تو ای تو راحت جانهای ما

چشم بد دور از تو ای تو دیده بینای ما/

صحت تو صحت جان و جهان است ای قمر

صحت جسم تو بادا ای قمرسیمای ما /

عافیت بادا تنت را ای تن تو جان صفت

کم مبادا سایه لطف تو از بالای ما/

گلشن رخسار تو سرسبز بادا تا ابد

کان چراگاه دل است و سبزه و صحرای ما/

*رنج تو بر جان ما بادا مبادا بر تنت*

تا بود آن رنج همچون عقل جان آرای ما / جناب مولانا

اما : گوهر مخزن اسرار همان است که بود... لاجرم چشم گهربار همان است که بود...